سوپرجاذب‌

پلیمرهای سوپرجاذب: کاربرد، مزایا و روش تولید (SAP)

پلیمرهای سوپرجاذب: کاربرد، مزایا و روش تولید (SAP)

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چگونه یک پوشک یکبار مصرف می‌تواند این همه مایع را در خود نگه دارد؟ یا چگونه برخی افزودنی‌های خاک به گیاهان کمک می‌کنند تا در خشکسالی زنده بمانند؟ راز این پدیده‌ها در دسته شگفت‌انگیزی از مواد به نام پلیمرهای سوپرجاذب یا SAP نهفته است. این‌ها پلاستیک‌های معمولی نیستند؛ بلکه شبکه‌های پلیمری پیچیده‌ای هستند که برای جذب و نگهداری مقادیر حیرت‌انگیزی مایع نسبت به وزن خود طراحی شده‌اند.

از وسایل راحتی روزمره گرفته تا کاربردهای حیاتی صنعتی و کشاورزی، پلیمرهای سوپرجاذب نقشی حیاتی، هرچند اغلب پنهان، ایفا می‌کنند. این راهنمای جامع به دنیای جذاب پلیمرهای سوپر جاذب می‌پردازد و بررسی می‌کند که آن‌ها چه هستند، چگونه کار می‌کنند، انواع مختلفشان کدامند، کاربردهای کلیدی‌شان چیست، ملاحظات زیست‌محیطی آن‌ها کدامند و چه آینده هیجان‌انگیزی در انتظار این فناوری باورنکردنی است. چه یک مصرف‌کننده کنجکاو باشید، چه یک متخصص صنعتی یا فعال در علم مواد، درک SAP ها بینش‌های ارزشمندی در مورد شیمی مدرن و تأثیر آن ارائه می‌دهد.

پلیمرهای سوپرجاذب (SAP) دقیقاً چه هستند؟

پلیمرهای سوپرجاذب موادی هستند که از زنجیره‌های بلند واحدهای مولکولی تکرارشونده (پلیمرها) ساخته شده‌اند که به صورت شیمیایی به یکدیگر متصل شده‌اند (پیوند عرضی یا Cross-link) تا یک شبکه سه بعدی تشکیل دهند. چیزی که آن‌ها را “سوپرجاذب” می‌کند، حضور گروه‌های آبدوست (هیدروفیل) متصل به این زنجیره‌های پلیمری است.

ویژگی‌های کلیدی SAP ها را تعریف می‌کنند:

  1. قدرت جذب بالا: آن‌ها می‌توانند صدها، و گاهی حتی هزاران برابر وزن خود، آب یا محلول‌های آبی را جذب کنند. چند گرم پودر SAP می‌تواند به سرعت حجم قابل توجهی از آب را به یک ژل پایدار تبدیل کند.
  2. نگهداری مایع: نکته حیاتی این است که SAP ها فقط مایع را جذب نمی‌کنند؛ بلکه آن را حتی تحت فشار متوسط نیز به طور مؤثری نگه می‌دارند. این امر از خروج آسان مایع جلوگیری می‌کند.
  3. تشکیل هیدروژل: پس از جذب مایع، SAP ها به طور قابل توجهی متورم می‌شوند و از حالت پودر یا گرانول خشک به ماده‌ای ژل مانند معروف به هیدروژل تبدیل می‌شوند.
  4. نامحلول بودن: علیرغم تمایلشان به آب، ساختار دارای پیوند عرضی از حل شدن کامل زنجیره‌های پلیمری جلوگیری کرده و یکپارچگی ژل را حفظ می‌کند.

رایج‌ترین نوع SAP بر پایه سدیم پلی آکریلات است، اما انواع دیگری نیز وجود دارند که برای کاربردهای خاص طراحی شده‌اند.

پلیمرهای سوپرجاذب (SAP)

تاریخچه مختصرسوپرجاذب پلیمر

سفر SAP ها در اوایل دهه 1960 در وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) آغاز شد. محققان به دنبال موادی برای بهبود حفظ آب در خاک بودند. در حالی که پیشرفت‌های اولیه امیدوارکننده بود، تا دهه 1970 طول کشید تا شرکت‌های ژاپنی شروع به پالایش این فناوری، به ویژه با تمرکز بر پلی آکریلات‌های دارای پیوند عرضی کنند.

موفقیت بزرگ SAP ها در دهه 1980 با معرفی آن‌ها در محصولات بهداشت شخصی، به ویژه پوشک‌های یکبار مصرف و محصولات بهداشت زنان، رقم خورد. این کاربرد به طور چشمگیری عملکرد و راحتی محصول را بهبود بخشید و باعث رشد عظیم تولید SAP و نوآوری بیشتر شد. از آن زمان، دامنه کاربردها به طور تصاعدی در صنایع متعدد گسترش یافته است.

پلیمرهای سوپرجاذب چگونه کار می‌کنند؟ علم تورم

جادوی پشت SAP ها در دو اصل اساسی نهفته است: اسمز و ساختار شبکه پلیمری.

  1. اسمز: هنگامی که ذرات خشک SAP با آب تماس پیدا می‌کنند، اختلاف قابل توجهی در غلظت یون بین داخل شبکه پلیمری (که اغلب حاوی یون‌های سدیم یا پتاسیم مرتبط با گروه‌های آبدوست مانند کربوکسیلات‌ها -COO⁻Na⁺ است) و آب اطراف (که غلظت یون پایینی دارد) وجود دارد. آب به طور طبیعی از ناحیه‌ای با غلظت املاح پایین به ناحیه‌ای با غلظت املاح بالا از طریق یک غشای نیمه تراوا حرکت می‌کند (در این مورد، شبکه پلیمری تا حدودی مانند این مرز عمل می‌کند). این فشار اسمزی مولکول‌های آب را به داخل شبکه پلیمری هدایت می‌کند.
  2. گروه‌های آبدوست: گروه‌های آبدوست (مانند یون‌های کربوکسیلات مشتق شده از اکریلیک اسید) در طول زنجیره‌های پلیمری به راحتی با مولکول‌های آب پیوند هیدروژنی تشکیل می‌دهند و آن‌ها را به داخل ساختار می‌کشند.
  3. انبساط شبکه: با ورود آب، زنجیره‌های پلیمری مجبور به باز شدن و کشیده شدن می‌شوند و باعث انبساط قابل توجه کل ساختار شبکه می‌گردند – این همان تورم قابل مشاهده است.
  4. پیوند عرضی (Cross-linking): پیوندهای عرضی شیمیایی مانند اتصالات یا لنگرگاه‌هایی بین زنجیره‌های پلیمری عمل می‌کنند. آن‌ها از جدا شدن کامل زنجیره‌ها و حل شدن در آب جلوگیری کرده و تضمین می‌کنند که ماده به صورت ژل در کنار هم باقی بماند. تراکم این پیوندهای عرضی بر خواص SAP تأثیر می‌گذارد: پیوندهای عرضی کمتر معمولاً منجر به حداکثر جذب بالاتر اما ژل ضعیف‌تر می‌شود، در حالی که پیوندهای عرضی بیشتر منجر به جذب کمتر اما ژل قوی‌تر می‌شود که مایع را تحت فشار بهتر نگه می‌دارد.

اساساً، SAP ها مانند اسفنج‌های میکروسکوپی عمل می‌کنند، اما به جای تکیه صرف بر عمل مویرگی درون منافذ، از جاذبه شیمیایی و فشار اسمزی برای جذب و قفل کردن مقادیر زیادی مایع در ساختار مولکولی خود استفاده می‌کنند.

انواع پلیمرهای سوپرجاذب

در حالی که سدیم پلی آکریلات نوع غالب است، شیمی SAP متنوع است:

  • سدیم پلی آکریلات: اسب کاری دنیای SAP، عمدتاً در پوشک و محصولات بهداشتی استفاده می‌شود. این ماده با پلیمریزاسیون اکریلیک اسید و سدیم آکریلات (یا خنثی سازی پلی اکریلیک اسید با سدیم هیدروکسید) و سپس ایجاد پیوند عرضی بین زنجیره‌ها ساخته می‌شود. قدرت جذب عالی برای آب و محلول‌های نمکی (مانند ادرار) ارائه می‌دهد.
  • پتاسیم پلی آکریلات: اغلب برای کاربردهای کشاورزی و باغبانی ترجیح داده می‌شود. پتاسیم یک ماده مغذی برای گیاهان است، بنابراین با تجزیه آهسته پلیمر در خاک (طی سال‌ها)، می‌تواند یون‌های پتاسیم مفید برای رشد گیاه آزاد کند. این ماده عمدتاً برای نگهداری آب در خاک طراحی شده است.
  • کوپلیمرهای پلی آکریل آمید: گاهی اوقات استفاده می‌شوند، اغلب در ترکیب با آکریلات‌ها. خود پلی آکریل آمید دارای ویژگی‌های جذب و ملاحظات نظارتی متفاوتی است. کوپلیمرها (پلیمرهای ساخته شده از دو یا چند مونومر مختلف) را می‌توان برای خواص خاص تنظیم کرد.
  • SAP های پیوند زده شده با نشاسته: این‌ها مواد طبیعی مانند نشاسته را در ساختار پلیمری ادغام می‌کنند، با هدف بهبود زیست تخریب پذیری. آن‌ها گامی به سوی گزینه‌های SAP پایدارتر هستند.
  • سایر SAP های تخصصی: تحقیقات بر روی SAP های مبتنی بر شیمی‌های مختلف برای کاربردهای خاص، مانند آن‌هایی که برای جذب روغن‌ها یا محلول‌های شیمیایی خاص طراحی شده‌اند، ادامه دارد.

SAP ها معمولاً به صورت پودر، گرانول یا گاهی اوقات دانه‌های سفید یا مایل به سفید عرضه می‌شوند. توزیع اندازه ذرات در طول تولید به دقت کنترل می‌شود زیرا بر سرعت جذب تأثیر می‌گذارد و از مشکلاتی مانند “مسدود شدن ژل” (gel blocking) (جایی که سطح بیرونی خیلی سریع ژل می‌شود و از رسیدن مایع به هسته جلوگیری می‌کند) جلوگیری می‌کند.

انواع پلیمرهای سوپرجاذب

فرآیند تولید (به زبان ساده)

تولید SAP ها شامل مهندسی شیمی پیچیده‌ای است، اما مراحل اصلی به طور کلی عبارتند از:

  1. پلیمریزاسیون: مونومرها (مانند اکریلیک اسید و سدیم آکریلات) تحت شرایط کنترل شده (دما، فشار، کاتالیزورها) با هم واکنش داده و زنجیره‌های پلیمری بلند (پلی اکریلیک اسید/سدیم پلی آکریلات) را تشکیل می‌دهند. این کار اغلب در محلول آبی یا سوسپانسیون انجام می‌شود.
  2. ایجاد پیوند عرضی: یک عامل پیوند دهنده عرضی در حین یا پس از پلیمریزاسیون وارد می‌شود. این عامل با زنجیره‌های پلیمری واکنش داده و پیوندهای شیمیایی بین آن‌ها ایجاد می‌کند و شبکه سه بعدی ضروری را تشکیل می‌دهد. درجه پیوند عرضی یک پارامتر کنترلی حیاتی است.
  3. خنثی سازی (در صورت نیاز): اگر با پلی اکریلیک اسید شروع شود، معمولاً خنثی می‌شود (مثلاً با سدیم هیدروکسید) تا گروه‌های اسیدی (-COOH) به گروه‌های کربوکسیلات یونی (-COO⁻Na⁺) تبدیل شوند که برای جذب بالا از طریق اسمز حیاتی هستند.
  4. خشک کردن: توده هیدروژل حاصل با دقت خشک می‌شود تا آب آن گرفته شود، اغلب با استفاده از آون‌های تخصصی یا فناوری‌های خشک کردن.
  5. آسیاب و الک کردن: ماده SAP خشک شده به ذرات آسیاب شده و الک می‌شود تا توزیع اندازه ذرات مورد نظر برای کاربرد نهایی به دست آید.
  6. عملیات سطحی (اختیاری:  گاهی اوقات، سطح ذرات SAP بیشتر پردازش می‌شود (پیوند عرضی سطحی) تا خواصی مانند سرعت جذب، نفوذپذیری و استحکام ژل تحت فشار افزایش یابد.

خواص کلیدی تعیین کننده عملکرد SAP

چندین پارامتر برای مشخص کردن و مقایسه SAP ها استفاده می‌شود:

  • ظرفیت جذب (تورم آزاد): حداکثر مقدار مایعی (معمولاً آب دیونیزه یا یک محلول نمکی خاص) که یک گرم SAP می‌تواند تحت فشار صفر جذب کند. اغلب بر حسب g/g (گرم مایع در هر گرم SAP) بیان می‌شود.
  • جذب تحت بار (AUL): مقدار مایع جذب شده تحت یک فشار اعمال شده مشخص (مثلاً 0.3 psi، 0.7 psi) را اندازه‌گیری می‌کند. این برای کاربردهایی مانند پوشک که وزن نوزاد فشار وارد می‌کند، حیاتی است.
  • سرعت جذب: سرعت جذب مایع توسط SAP. برای جلوگیری از نشت در شرایط جریان سریع مایع مهم است.
  • استحکام ژل: سفتی یا مقاومت در برابر تغییر شکل هیدروژل متورم شده. استحکام ژل بالاتر به این معنی است که ژل در برابر شکستن تحت تنش مقاومت بیشتری دارد.
  • نفوذپذیری: توانایی لایه ژل متورم شده برای عبور دادن مایع بیشتر از خود. برای جلوگیری از مسدود شدن ژل مهم است.
  • مونومرهای باقیمانده: مقدار مونومر واکنش نداده باقی مانده در محصول نهایی. این به دلایل ایمنی، به ویژه در کاربردهای بهداشتی و پزشکی، به شدت کنترل می‌شود.
  • توزیع اندازه ذرات (PSD): بر جابجایی، گرد و غبار، سرعت جذب و نفوذپذیری تأثیر می‌گذارد.

کاربردهای متنوع SAP ها در کجا استفاده می‌شوند؟

خواص منحصر به فرد SAP ها منجر به استفاده از آن‌ها در طیف وسیعی از زمینه‌ها شده است:

  1. بهداشت شخصی (بزرگترین بازار):
    • پوشک یکبار مصرف: هسته پوشک ادرار را جذب کرده، آن را به ژل تبدیل می‌کند و پوست نوزاد را خشک نگه می‌دارد. SAP ها عملکرد پوشک را متحول کردند.
    • محصولات بهداشت زنان: نوار بهداشتی و تامپون از SAP برای جذب و نگهداری کارآمد مایعات استفاده می‌کنند.
    • محصولات بی‌اختیاری بزرگسالان: با مدیریت مؤثر مایعات، وقار و راحتی را برای افراد مبتلا به بی‌اختیاری فراهم می‌کنند.
  2. کشاورزی و باغبانی:
    • اصلاح کننده خاک: SAP ها (اغلب مبتنی بر پتاسیم) با خاک یا محیط کشت مخلوط می‌شوند تا ظرفیت نگهداری آب را افزایش دهند. آن‌ها آب باران یا آبیاری را جذب کرده و به آرامی به ریشه گیاهان آزاد می‌کنند، دفعات آبیاری را کاهش می‌دهند، آب را حفظ می‌کنند و به گیاهان کمک می‌کنند تا دوره‌های خشک را تحمل کنند. [لینک به صفحه راهکارهای کشاورزی شما در صورت وجود]
    • پوشش دهی بذر: پوشاندن بذرها با SAP می‌تواند با حفظ رطوبت اطراف بذر، نرخ جوانه‌زنی را بهبود بخشد.
    • فرو بردن ریشه لخت: از ریشه‌های درختان و درختچه‌ها در هنگام حمل و نقل و کاشت مجدد در برابر خشک شدن محافظت می‌کند.
  3. کاربردهای پزشکی:
    • پانسمان زخم: پدهای جاذب در پانسمان‌های پیشرفته زخم از SAP برای مدیریت ترشحات (مایع تراوش شده از زخم) استفاده می‌کنند و محیط مرطوب بهبودی را بدون ایجاد خیس خوردگی (آسیب پوست به دلیل رطوبت بیش از حد) فراهم می‌کنند.
    • دارورسانی کنترل شده: هیدروژل‌های مبتنی بر فناوری SAP برای سیستم‌هایی در حال بررسی هستند که دارو را به آرامی در طول زمان با تورم یا تجزیه ژل آزاد می‌کنند.
    • جامدسازی زباله‌های پزشکی: برای جامد کردن زباله‌های مایع بیولوژیکی خطرناک برای جابجایی و دفع ایمن‌تر استفاده می‌شود.
  4. کاربردهای صنعتی:
    • نوارهای مسدود کننده آب و نخ‌ها برای کابل‌ها: SAP ها در نوارهایی که دور کابل‌های برق و ارتباطات (به ویژه فیبر نوری) پیچیده می‌شوند، گنجانده می‌شوند. اگر روکش کابل آسیب ببیند و آب وارد شود، SAP به سرعت متورم شده و یک بلوک ژل ایجاد می‌کند که از نفوذ بیشتر آب در طول کابل جلوگیری می‌کند. [لینک به صفحه محصولات مرتبط با کابل در صورت وجود]
    • کنترل نشت صنعتی: در پدها، جوراب‌ها و پودرهای جاذب برای تمیز کردن نشت‌های آبی استفاده می‌شود.
    • ساخت و ساز: در برخی کاربردها به مخلوط بتن اضافه می‌شود تا محتوای آب را کنترل کند یا خواص خاصی را بهبود بخشد. همچنین برای مدیریت فاضلاب در محل‌های ساخت و ساز استفاده می‌شود.
    • فیلتراسیون سوخت: برخی SAP های تخصصی می‌توانند مقادیر کمی آب را از سوخت‌هایی مانند دیزل یا سوخت جت جذب کنند.
  5. بسته‌بندی مواد غذایی:
    • پدهای جاذب: در بسته‌بندی گوشت تازه، مرغ و ماهی یافت می‌شود. این پدها مایع اضافی (شیره) آزاد شده از محصول را جذب می‌کنند، ظاهر را بهبود می‌بخشند، عمر مفید را افزایش می‌دهند و رشد میکروبی را کاهش می‌دهند.
  6. سایر کاربردهای خاص:
    • برف مصنوعی: برای اهداف تزئینی استفاده می‌شود.
    • موانع سیل: کیسه‌های پارچه‌ای پر از SAP که در تماس با آب متورم می‌شوند تا موانع موقتی ایجاد کنند.
    • لوازم آرایشی: گاهی اوقات به عنوان عوامل غلظت دهنده یا پایدار کننده استفاده می‌شود.
    • ژل‌های اطفاء حریق: می‌توان برای ایجاد ژل‌های نگهدارنده آب که به سطوح می‌چسبند و به عنوان بازدارنده یا مهارکننده آتش عمل می‌کنند، استفاده کرد.

مزایای استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب

استفاده گسترده از SAP ها ناشی از مزایای متعدد است:

  • کارایی: مقادیر کمی SAP می‌تواند حجم زیادی از مایع را مدیریت کند.
  • حفظ آب: در کشاورزی حیاتی است و نیاز به آبیاری را کاهش می‌دهد.
  • بهبود بهداشت و راحتی: محصولات مراقبت شخصی را متحول کرده است.
  • افزایش ایمنی: در کنترل نشت و مدیریت پسماند پزشکی استفاده می‌شود.
  • حفاظت از محصول: از آسیب آب در کابل‌ها جلوگیری می‌کند و عمر مفید را در بسته‌بندی مواد غذایی افزایش می‌دهد.
  • راحتی: محصولاتی مانند پوشک یکبار مصرف را امکان‌پذیر می‌کند که زندگی روزمره را ساده‌تر می‌کند.
مزایای استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب

ملاحظات زیست‌محیطی و ایمنی

در حالی که SAP های معمولی (عمدتاً سدیم پلی آکریلات) بسیار مفید هستند، تأثیر زیست‌محیطی آن‌ها موضوع بحث است:

  • زیست تخریب پذیری: بیشتر SAP های سنتی مبتنی بر اکریلیک اسید مصنوعی هستند و به راحتی زیست تخریب پذیر نیستند. آن‌ها در محل‌های دفن زباله یا محیط زیست بسیار آهسته تجزیه می‌شوند. این امر به حجم زباله‌های غیرقابل تجزیه، به ویژه از پوشک‌های یکبار مصرف، می‌افزاید.
  • بازیافت: جداسازی SAP ها از سایر اجزاء در محصولات پیچیده مانند پوشک چالش برانگیز است و مانع تلاش‌های بازیافت می‌شود.
  • تخلیه منابع: اکریلیک اسید از نفت، یک منبع غیرقابل تجدید، مشتق می‌شود.

تلاش‌های تحقیق و توسعه: تحقیقات قابل توجهی بر روی توسعه SAP های پایدارتر متمرکز شده است:

  • SAP های زیست پایه: استفاده از منابع تجدیدپذیر مانند پلی ساکاریدها (نشاسته، سلولز)، پروتئین‌ها یا مونومرهای مشتق شده از زیست برای ایجاد پلیمرهایی با خواص سوپرجاذب.
  • SAP های زیست تخریب پذیر: طراحی ساختارهای پلیمری که می‌توانند راحت‌تر توسط میکروارگانیسم‌ها در محیط‌های دفع معمولی (کمپوست، خاک، محل دفن زباله) تجزیه شوند. دستیابی به عملکرد بالا و زیست تخریب پذیری واقعی همچنان یک چالش است.

ایمنی: به طور کلی، SAP های تولید شده تجاری برای کاربردهای مورد نظرشان ایمن در نظر گرفته می‌شوند. آن‌ها در شکل محصول نهایی (مثلاً داخل پوشک) غیر سمی و غیر تحریک کننده پوست هستند. فرآیند تولید، مونومرهای باقیمانده را به سطوح بسیار پایین کنترل می‌کند. با این حال، باید از استنشاق پودر ریز SAP، مانند هر گرد و غبار مزاحم دیگری، اجتناب شود.

روندهای آینده و نوآوری‌ها در فناوری SAP

زمینه پلیمرهای سوپرجاذب به طور مداوم در حال تحول است:

  • عملکرد بهبود یافته: تلاش‌های مداوم برای بهبود قدرت جذب (به ویژه تحت بار)، سرعت جذب و استحکام ژل.
  • پایداری: فشار برای SAP های زیست پایه و زیست تخریب پذیر یک نیروی محرکه اصلی است. انتظار می‌رود با بلوغ فناوری و رقابتی شدن هزینه‌ها، محصولات بیشتری را ببینیم که این جایگزین‌های سبزتر را در خود جای داده‌اند.
  • هیدروژل‌های هوشمند: توسعه SAP هایی که به محرک‌های خاصی (مانند دما، pH، نور) برای کاربردهای پیشرفته در پزشکی (دارورسانی هدفمند) و حسگرها پاسخ می‌دهند.
  • کاربردهای جدید: بررسی کاربردها در زمینه‌هایی مانند ازدیاد برداشت نفت، داربست‌های مهندسی بافت و سیستم‌های فیلتراسیون پیشرفته.
  • مواد هیبریدی: ترکیب SAP ها با مواد دیگر (مانند رس‌ها، نانوذرات) برای ایجاد کامپوزیت‌هایی با خواص هم‌افزایی منحصر به فرد.

نتیجه‌گیری: نیروگاه پنهان

پلیمرهای سوپرجاذب گواهی بر قدرت علم پلیمر هستند. از آغاز فروتنانه خود در تحقیقات کشاورزی، آن‌ها به مواد ضروری تبدیل شده‌اند که راحتی، ایمنی و کارایی را در جنبه‌های بی‌شمار زندگی مدرن افزایش می‌دهند. توانایی آن‌ها در جذب و قفل کردن مقادیر زیادی مایع بی‌نظیر است و محصولات و فرآیندهایی را امکان‌پذیر می‌کند که زمانی غیرقابل تصور بودند.

در حالی که چالش‌ها، به ویژه در مورد ردپای زیست‌محیطی SAP های سنتی، باقی است، نوآوری با سرعت زیادی ادامه دارد. توسعه جایگزین‌های زیست پایه و زیست تخریب پذیر، همراه با بهبود مستمر عملکرد و کاوش در کاربردهای جدید، تضمین می‌کند که پلیمرهای سوپرجاذب همچنان یک فناوری کلیدی توانمندساز برای سال‌های آینده خواهند بود. درک عملکرد و پتانسیل آن‌ها، درها را به روی قدردانی از مواد پیچیده‌ای که دنیای ما را شکل می‌دهند، اغلب به روش‌هایی که حتی متوجه نمی‌شویم، باز می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *