سرخس

سرخس جزو گیاهان اولیه ای است که ساختارهای برگ مانند همیشه سبز یا خزان دار دارد.

این گیاه بدون گل بوده و به طور کلی به آن کریپتوگام می گویند. گیاهان مشابه این گیاه، جلبک، خزه و گلسنگ می باشند. افزایش طبیعی این گیاه از طریق هاگ است.

سرخس در مناطق نیمه گرمسیری در منازل به خوبی رشد می کند ولی به طور کلی این گیاه خشکی زیاد هوا را نمی پسندد. این گیاه محل خنک و مرطوب را می پسندد و رشد آن در اتاقی به نسبت سرد بهتر انجام می شود.

سرخس ها انواع زیادی دارند که برخی ویژه نواحی قطبی بوده و با نزدیک شدن به خط استوا به تعداد آن ها اصافه می شود. در کوه های بلند آفریقا که گرمای هوا اندکی کاهش می یابد، محل مناسبی برای رشد سرخس است.

بسیاری از سرخس ها سایه دوست و برخی آبزی هستند، برخی در جنگل های استوایی زندگی می کنند و برخی نیز در نقاط سردتر و در ارتفاعات رشد می کنند.

سرخس ها به طور معمول دارای یک ساقه کوتاه زیر زمینی هستند که به صورت عمودی در خاک قرار می گیرد. برگ ها از ساقه منشا گرفته و یک حالت مجموعه ای به آن می دهند و در مورد برخی دیگر برگ های پراکنده در اطراف ساقه ها و ریزوم های رونده رشد می‌کنند.

سرخس

نیازها و شرایط نگه داری سرخس

آبیاری: حتما باید بین دو آبیاری سطح خاک خشک شود. اگر خاک گیاه سبک باشد هفته ای ۲ الی ۳ مرتبه آبیاری مناسب است.

رطوبت: از آنجایی که این گیاه که در جنگل می روید به رطوبت بالایی نیاز داشته و باید سینی زیر گلدانی آن همیشه پر از آب نگه داشته شود و یا این گل را در تراریوم کاشت.

هرگز روی برگ این گیاه آبپاشی نکنید زیرا باعث خشک شدن و پژمردگی برگ می شود.

کوددهی: این گیاه گل نمی دهد و تنها دارای برگ است، پس باید برگ آن رنگ سبز خود را حفظ کند. پس نیازی به کودهایی با پتاسیم و فسفر بالا نداشته و بهتر است با کودهای اوره ماهی یک بار در فصل رشد بهترین حالت تقویت را دارد.

دما: دمای مناسب شب برای این گیاه ۱۵ درجه سانتی گراد است.

نور: این گیاه در مقابل نور شدید آفتاب تابستان مقاومت نداشته و شدت نور تا ۵۰ درصد باید کاهش یابد. بهتر است این گیاه در کنار پنجره رو به شمال نگهداری شود.

خاک: بهترین خاک برای این گیاه خاک بسیار سبک، مخلوطی از خاک لوم، پیت ماس و شن درشت یا ذغال به نسبت مساوی است. بهتر است به این خاک میزان کمی کود دامی پوسیده اضافه شود.

تکثیر: بهترین راه تکثیر این گیاه تقسیم بوته در بهار است. گیاه را از گلدان خارج کرده و آن را به چند قسمت تقسیم کنید، با احتیاط ریزوم ها را ببرید. هرگز تا یک ماه گیاه تازه تقسیم شده را تغذیه نکنید زیرا باعث سوختن ریشه های آن می شود.

تعویض گلدان: در ماه های پاییز، بسیاری از سرخس ها رشد کمی دارند و در این دوران جابه جا کردن آن ها به گلدان های بزرگتر توصیه نمی شود. در زمانی که ریشه ها از ته گلدان بیرون آمد و رشد آن ها به بیشترین حد رسید و ریشه ها قوی و فعال شدند، تعویض گلدان مناسب است.  کاشت در گلدان های پلاستکی نسبت به سفالی توصیه می شود.

 

آبیاری سرخس با آب بان:

با استفاده از آب بان میتوانید این گیاه را ۱۰ الی ۱۴ روز یک بار آبیاری کرده و از آبیاری منظم گل و گیاه خود اطمینان حاصل کنید.

 

کوددهی سرخس با آب بان:

با استفاده از آب بان رویا و بن زا میتوانید به رشد هر چه بیشتر ساقه و برگ و همچنین ریشه زایی گیاه خود کمک شایانی کرده و تا یک دوره سه ماهه نیاز به کودرسانی آن را برطرف کنید.

سرخس

بیماری های گیاه و روش درمان

چندین عامل بیماری زا از جمله قارچ به این گیاه حمله می کنند. این عوامل در خاک زندگی می کنند و گند زدایی دقیق خاک و ابزار کار، می توان از گسترش آن ها جلوگیری کرد.

در محیط های خشک سرخس به کنه و شته دچار می شود که سم پاشی با مالاتیون و سپس آب پاشی برای شستشوی باقی مانده سموم توصیه می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *